PENSOS ALADOS

A su 'entu 'e sos ammentos
cH'ispinghet addae sas neulas

asseguro su piangher meu
e dae su chelu
umpare

an'a falare lagrimas e abba.

T'as a isfundere
tando

e as a intender s'umor' 'e sa terra
sutta 'e sos pes
e t'as a bidere
nascher de nou
accant'a su brotare
de dechidos fiores

e cun issos
s'anima tua at a profumare.

As a caminare in sos prados
birdes de sa vida

t'as a rodulare cun cuntentesa
in su lentore beranìle
coglinde sabore innidos
mai falados in olvìdu.

As a iscultare in su 'entu
sos accordos suaves de un'arpa
e as a ballare sutta
de una cappa de cristallu
chi t'at a reflettere intro
de un'estasi de sonnios.

As'assazzare su mele
dae su casiddu 'e s'amore
pro t'improntare
in s'ispiju de un'atere
chenza sa cara tua.

Como
su 'entu suspirat
umpare a sos pensos mios
e... in d'un'aera silenziosa
si pesat impalpabile una neula
a coberrere sos sonnios e deo

de improvvisu
m'ischìdo
e resto solu cun sos ammentos
e cun d'umu lebiu e ranchidu
rìsidu in sas laras.