LU FANCH

A la glèngua, si ta tenta, no pòsis ment.
pàla sol si tal dìu lu bon salvèl,
pènsa d'essar de giurissi, un orna vèl,
che no ha mai baragliàt a ma la gent.
Si ta tròbas a un gialdì, quant ha prugùt,
no raccùglis lu fanch ch'es an terra,
pe tiràlu a una palsòna y fé la ghèrra,
a ma chi ghèrra no ha mai vulgùt.
Prèn, anvèce, una rosa profumàra,
all'amic o all'amìga fès un ragàru,
sarà aggraìt còma un gran sidàru,
faràs vèura che ses palsòna diricàra.
Acèl fànch che tu tìras a la gènt,
sempra andrèra tunarà, an faccia tua!
Perasciò, si volz astà an pau sagùra,
dòna sempra de l'amòr lu sentimènt.