EST TEMPUS

... chi tue iscas cantu
sos pes mios t'ana attraessadu
intr' 'e unu caragolu 'e chercos
risulanos . Dogni cosa 'ida
mi ch'at leadu pius addainanti
'e su ischire, e s'andare
lebiu 'e sa currente
m'at battidu unu fogu
nàschidu dae su sonniu 'e s'asseliu:
ai custu tempus,
'ue sos seros serrados
dae su fue fue
(a cominzare s'ammentu)
pasculan iscurrizende
subra sos brazzos alluttos de sa luna.
A inghiriu 'e custas peraulas
sos poddighes lassan andare
cosas chi s'ischin,
e finas cosas chi no sunu,
ma su tempus rèstada
in sas manos arrughidas
e i su semene s'est abbertu
essendeche dae sos chelos
piuerosos de su passadu.
Est custu su giogu chi isetto:
sa foza chi che ruet
subr' 'e una poesia
de fraziles rejones,
da' 'ue nde irat
in su mamentu
chi unu sinnu 'e vida
la estit de un'inniju 'e gala.